september 3rd, 2010
No Comments
Dagblad de Pers heeft op haar webstek zes opmerkelijk zaken kort belicht, allen betrekking hebbende op de meningsvrijheid op het wereld wijde web. Het mag duidelijk zijn dat alle vormen van censuur, zoals die ook duidelijk naar voren komen in deze zaken, ook vanaf dit podium aangeklaagd dienen te worden. Wat natuurlijk ook is gebeurd na het schandalige optreden tegen tekenaar Gregorius Nekschot.
Vrijheid van meningsuiting is volgens mij toch wel te vergelijken met een zwangerschap. Je bent namelijk zwanger of je bent het niet, daar zit nu eenmaal geen tussenweg in. Er zijn dus ook geen grenzen aan deze vrijheid, je hebt of de vrijheid om je mening te uiten, of je hebt dat simpelweg niet.
Nederland verschilt dus ook in niets van het zo ‘ondemocratische’ Rusland onder Poetin. En het spreekt dan tenminste nog in Poetin zijn voordeel dat hij dat openlijk uit, wanneer hij bepaalde rechten aan zijn bevolking ontzegt. Ik bedoel; in Nederland wacht men rustig af naar wat je publiceert, in de naam van de vrije meningsuiting, maar word je vervolgens opgepakt als dit niet bevalt. Kan men dan niet beter een censuurcommissie invoeren? Dat zou wellicht nog wat eerlijker zijn.
Uiteraard zijn er onzinnige meningen, slecht onderbouwde standpunten en is er holle retoriek. Maar juist in democratische samenleving, zou de geinformeerde bevolking deze moeten kunnen weerleggen of moeten negeren en toch een redelijke afweging moeten kunnen maken. Tenminste dat zouden toch de democratische idealen moeten zijn en dat is dan ook maar waar we ons aan moeten vasthouden.
augustus 28th, 2010
No Comments
Ik schreef wederom eens een artikel buiten deze weblog. Het handelt over het – zeer waarschijnlijk – komende kabinet en haar relatie met Vlaanderen. Geen onbelangrijke vraag uiteraard, zeker ook omdat deze weblog Nederlandsgezind is en zich derhalve druk maakt om alle Nederlandstalige gebieden; van Duinkerken tot in de Kleef.
Artikel alhier
augustus 26th, 2010
No Comments
Prachtig maar zeer treurig beeldmateriaal schittert langs de Nederlandse televisiekanalen, het land Pakistan is een week geleden langzamerhand overvallen door een grote watersnoodramp. Doordat er weinig tegen gedaan is staat inmiddels één-vijfde van het land onder water. Er blijkt gewoonweg weinig gedaan te zijn aan de slechte toestand van de dijken, dat heeft er veel mee van doen dat het land door en door corrupt is.
Wat ook opvalt is dat dat er weinig en zeer laat hulp uit de omringende moslimlanden komt. Maar ook vooral dat de elite van het eigen Pakistan nauwelijks bezig is met de noden van de lagere klassen aldaar. De minister zat ten tijde van de watersnood ramp bijvoorbeeld nog eventjes bij te komen in Frankrijk.
Toch is de voorzichtigheid m.b.t. de besteding en aanwerving van de gelden alhier, niet iets waarvoor enige aandacht is. Heeft het bijvoorbeeld wel zin om massaal goederen neer te gooien? Men zou wellicht enige analyses verwachten, na tientallen jaren van geldverspilling in de ontwikkelingshulpindustrie.
Maar het is nog altijd een goed geoliede propagandamachine die niets schuwt. Geen enkele hersencel wordt nog geacht te functioneren, maar er moet simpelweg naar toegewerkt worden om zoveel mogelijk centen richting Giro 555 te krijgen. En vanaf daar zien we wel verder. Nietwaar?
Gelukkig werkt het hele omroepbestel mee met het weghouden van enige inzichten. Zo blijkt dat in 1953 tijdens de Nederlandse watersnoodramp Pakistan ook een tweetal pakketjes hulpgoederen naar beneden heeft gegooid. Zie je wel, ze waren toen solidair en wij nu! Ja het is echt waar, hier verlagen de journalisten en historici zich inmiddels toe.
Ik weet niet echt meer wat ik erover moet schrijven. Lees eens ‘De Crisiskaravaan’ van mevrouw Polman of één van de vele kritische rapporten over ontwikkelingshulp en je weet wel dat jouw euro’s totaal geen relevantie hebben. Maar goed luisteren naar de voormannen of vrouwen van de ontwikkelingsindustrie kan ook veel helpen.
‘Waar het Haiti geld is? Dat maakt me geen bal uit!’
augustus 24th, 2010
No Comments
Het is wellicht een wat té scherpe kop voor de ellende welke enkele dagen geleden in de Zoetermeerse wijk Meerzicht is voorgevallen. Op 22 augustus omstreeks 15u30 werd een mishandelde vrouw op het fietspad in de wijk gevonden. Totaal inelkaar geramd overleed ze de volgende dag in het ziekenhuis. Dit op klaarlichte dag, daders onbekend. En toen kwamen de opmerkelijk krantenartikels.
De stationsbuurt van Meerzicht en haar directe omgeving zouden al jaren een plek van ellende zijn. Probleemjongeren (ja, ook hier) die zorgen voor allerlei vernielingen. Ook de drugsverstrekker (de CASA) in de buurt zou overlast veroorzaken. Kort samengevat; inbraken, geluidsoverlast, overvallen en dergelijke.
Uiteraard doet de gemeente er weinig tot niets aan. De geluiden uit de bevolking uit de buurt zijn die van boosheid en ongeloof. Een uitvloeisel daarvan zijn de komende stille tocht. En bijvoorbeeld het eventueel ophangen van camera’s. Alsof één van beide enige zin gaat hebben, dat lijkt me niet. Het is natuurlijk een veel breder probleem, dat wellicht wel synoniem is met de multiculturele samenleving, inclusief het hyperindividualisme à la VSA.
Mijn tip aan de burgers in Meerzicht: eerst rijk worden, daarna verhuizen naar een landhuis in een betere buurt en dan d’66 gaan stemmen.
augustus 14th, 2010
No Comments
Het was enkele dagen geleden het begin van de ramadan, de islamitische vastenperiode. Je zou het bijna vergeten, waar het niet dat het in alle kranten en in het televisienieuws verkondigd wordt. Niet raar omdat de wereld miljoenen moslims telt. Wel raar, omdat er bij deze media voor christelijke, heidense of hindoeïstische feestdagen nauwelijks aandacht is. Uiteraard heb ik wel interesse in politieke systemen, culturen en geloven van buiten Europa. Zo ook de islam.
Toch is haar komst wel opmerkelijk. Zonder enige discussie in het zuilensysteem gepropt, inclusief massa’s subsidies en wettelijke bescherming van het bekende godslasteringartikel. Het is boeiend te zien dat Wilders nu de islam op haar godsdienststatus aanvalt. Niet ten laatste omdat er geen register is in Nederland dat vastlegt wat wel of niet een godsdienst is. Hij heeft dus wel degelijke een punt. Wat viel te verwachten is de leegte bij de voorstanders van de islam in Nederland, ook op dit punt. We weten dus niet hoe ze de toekomst van de islam in Nederland zien.
De socialistische vakbond gaat inmiddels wel op de vertrouwde weg verder. We moeten zoals blijkt uit een persbericht en dito artikel op de webstek, respect gaan opbrengen en zelfs in privétijd leren omgaan met de vastende mohamedaan. We worden door de FNV uitgenodigd om gezellig samen te gaan eten, uiteraard zonder alcohol en varkensvlees en met ritueel geslacht dierenvlees. Want daar zal de FNV uit ‘respect’ waarschijnlijk wel geen woord over loslaten.
In hetzelfde artikel blijkt dat de FNV voor de vrijheid van meningsuiting, vrijheid van gedachte, geweten, godsdienst en levensbeschouwing is. Dat klinkt uiteraard veel beter dan de harde werkelijkheid, want ze houdt en passent wel een lijstje bij met organisaties waarvan het lidmaatschap onverenigbaar is met het lidmaatschap van de bond. Tot zover de vrijheid van gedachte dus.
Het is wel boeiend te zien hoe de sociaaldemocratie en haar instituties zijn gedraaid. Vroeger in verzuild Nederland, kon men daar terecht om te ontsnappen aan godsdienst, nu anno 2010 word je er door de FNV naartoe getrokken. Al met al is er dan ook enkel een degelijke rationele uitleg voor dit alles. Zorg dat je je achterban bedient, anders lopen ze weg, de manier waarop is niet van enige relevantie. Ik vraag me af of met deze draaikonten onze rechtstaat geen gevaar loopt…
augustus 9th, 2010
No Comments
De Nederlandse Natie is een boek onder redactie van S.W. Couwenberg. Die wij kennen van het politiek-culturele tijdschrift Civis Mundi.
Het boek is een bundeling van een aantal artikels, die allemaal min of zijn te plaatsen onder de meegegeven vraag ‘wat houdt de Nederlandse natie bijeen?’ Hoewel het boek uitgekomen is in 1981, is het toch nog altijd een interessant schrijfsel en biedt aardige inzichten. Het boek is uitgekomen zo kleine twintig jaar na de ontzuiling en staat aan het begin van wat we toen nog duiden als de multi-raciale samenleving.
Couwenberg schrijft over de verschillen tussen de klein-Nederlandse geschiedschrijving versus de Groot-Nederlandse benadering van Pieter Geyl. Om daarmee aan te geven dat de laatste een duidelijke culturele connotatie heeft en de eerste enkel Nederland als juridisch geheel en aan het land geen inhoudelijke inzichten vormgeeft. Ook H.J.G. Waltmans kijkt naar het zuiden en benadrukt daarbij het belang van taal voor de cultuur.
Boeiend is tevens het artikel van Voorhoeve over het buitenlands beleid. Die de verschillen tussen een pragmatische en moralistische benadering ontleed. Voor Nederland kan men de historische hoofdlijnen enigszins vereenvoudigd samenvatten door ze in drie ‘tradities’ te groeperen: een maritiem-commerciële, een neutrale of abstentionistische en een internationaal-idealistische traditie.
Overzicht van de schrijvers en artikels in het boek:
S.W. Couwenberg: De Nederlandse natie – continuïteit en verandering
A. Chorus: De Nederlandse volksaard
H.J.G. Waltmans: De nationale gedachte – nieuwe ontwikkelingen
J.P. van Praag: Nederland nog een christelijke natie?
F. Hartog: De Nederlandse koopmanstraditie
J.J.C. Voorhoeve: Idealisme en realisme in het Nederlandse buitenlands beleid
J.J. Vis: Moralisme en pragmatisme in de binnenlandse politiek
J. Berting: Nederland als industriële samenleving
P. Thoenes: Continuïteit en verandering in de Nederlandse natie
augustus 4th, 2010
No Comments
In een artikel op de nieuwswebstek rechtsactueel ga ik kort in op de mogelijkheid van het minderheidskabinet VVD-CDA. Lees het artikel alhier. Dit kabinet lijkt op deze dag al weer bijna een zekerheid, nu de linkse oppositie er niet in lijkt te slagen om Lubbers en de fractieleiders van de drie partijen aan het wankelen te brengen.
augustus 1st, 2010
No Comments
Wie eens een oudere landkaart van Europa naar voren tovert, zal rap iets opmerken, namelijk dat Turkije daar niet opstaat. Ook zijn er nog hele generaties Europeanen die bij geschiedenisles netjes hebben geleerd dat Turkije buiten Europa ligt. Maar, dat was in een tijd dat er hele andere (geopolitieke) belangen speelden. Tegenwoordig is Turkije namelijk een potentieel lid van de Europese Unie. ‘Wij’ hebben ze namelijk ooit in de wachtkamer gezet en nu hebben ‘wij’ een plicht om ze op te nemen in onze Unie. Want dat is goed voor iedereen. Dat is volgens mij zo’n beetje het hart van het flinterdunne betoog van de voorstanders van toetreding.
David Cameron, conservatief en huidig Premier van Groot-Brittannië heeft zich afgelopen week nog maar eens uitgesproken voor de toetreding van Turkije. Want Turkije is een bondgenoot in Afghanistan en zou Europa hebben beschermd. Dat waren de twee voornaamste argumenten om Turkije in onze Europese gemeenschap te moeten opnemen. De eerste lijkt me overigens een niet ter zake doende reden, want ook Australië was daar een bondgenoot en de V.S.A. overigens ook. En of men Europa heeft of zal gaan beschermen? Ze erkent zelfs een lidstaat (Cyprus) van onze gemeenschap niet eens.
Ook in de schaarse debatten komt eigenlijk weinig interessants aan argumentatie naar voren. Men wil Turkije bij de Europese Unie betrekken. De vraag, wat je dan precies binnenhaalt, lijkt een niet ter zake doende vraag. Inhoudelijk wordt er helemaal niet naar Turkije gekeken; dat het economisch zeer zwak is, cultureel en godsdienstig vreemd is aan Europa en verre van een goed geoliede democratie heeft. Het lijkt allemaal niets uit te maken. Verder is het natuurlijk raar om een land dat buiten Europa ligt toe te laten tot de Europese Unie. Zou men dan ook niet gewoon de naam (EU) moeten veranderen?
Er zijn dus andere redenen voor meneer Cameron om dit toe te juichen. Het heeft er mee van doen, dat de V.S.A. dit heel erg graag wil en men nu eenmaal samen in een Atlantisch pact zit. Vandaag kan men er troepen neerzetten en het land bereizen met legermateriaal. Nu kan men vanuit Turkije de grote vijand Rusland in de gaten houden. En tevens proberen om grip te krijgen op de interessante olievelden die zich in de regio bevinden. Als Turkije naar het oosten toegroeit, dan zou deze relatie wel eens verbroken kunnen worden. Dus Turkije moet bij de Europese Unie, dan is ze mooi onder controle te houden. Én het verzwakt ook nog eens Europa, kortom twee vliegen in één klap.
juli 25th, 2010
2 Comments
Op 23 juli jongstleden kwam het Internationaal Gerechtshof (ICJ) in Den Haag met de niet-bindende uitspraak dat de Servische provincie Kosovo zich legaal heeft afgesplitst van Servië. Het ICJ oordeelde donderdag dat de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van 17 februari 2008 niet indruist tegen internationaal recht. Dit lijkt me overigens een politiek gemotiveerde uitspraak (Amerika?), want men het gemakkelijk ook anders kunnen interpreteren.
Kosovo is het culturele hartland van de Servië. Het was, eeuwen geleden, het centrum van een machtig Servisch koninkrijk, en nog steeds herbergt het de belangrijkste orthodoxe kloosters, kerken en historische monumenten van de Serviërs. Later, in de zeventiende, achttiende en twintigste eeuw, zijn de Serviërs er in meerderheid weggepest of weggeschoten. Een goed voorbeeld van de positie van de Albaniërs t.o.v. de Serviërs in Kosovo waren de Albanese gewelddadigheden van maart 2004. Toen werden in Kosovo, onder het oog van de internationale troepen, meer dan driehonderd orthodoxe heiligdommen verwoest.
De Serviërs zijn helaas slachtoffer van de internationale (geo-)politiek. Tijdens de Balkanoorlog heeft de V.S.A. wel getoond dat ook zij daar een geopolitieke rol spelen. Oliegewin voor zichzelf, want ze moeten daar ook eten en islam voor Europa, om haar te verzwakken. Momenteel bestaat nog maar tien procent van de bevolking uit Serviërs en Montenegrijnen. Dat percentage wordt elk jaar kleiner: pogingen meer Serviërs naar Kosovo te lokken, stuiten af op de troebele relatie met de Albanese meerderheid. Maar zoals aangegeven is het nog wel een historisch een zeer belangrijke plek voor de Serviërs.
De onafhankelijkheid van Kosovo is te vergelijken met als Amsterdam zich plotsklaps onafhankelijk zou verklaren als zijnde de Islamitische Republiek Amsterdam. Wanneer men over een aantal jaren werkelijk een islamitische meerderheid heeft. Europa moet zich diep schamen in deze. Wij laten dit weer allemaal toe op ons continent. De kwestie is nu in handen van de internationale politiek, tussen Rusland, China en Amerika. Terwijl dit intern opgelost had moeten worden, bijvoorbeeld met het steunen van Albanese christenen, om de islam klein te krijgen en uiteraard een Servische bevolkingspolitiek in Kosovo.
Kosovo is Servië!
juli 17th, 2010
No Comments
Eerder schreef ik al een artikel over de Paars-plus variant, dat is waar de fractievoorzitters nu over aan het onderhandelen zijn, in Nederland. Het zal uiteraard een desastreus kabinet worden voor de sociaalvoeldende Nederlander. Een kabinet dat keihard zal gaan bezuinigen en daarbij de grens open gaat zetten voor de ganse derde wereld.
Het artikel staat hier: Rechtsactueel
